W przypadku zastosowań wymagających niskiej prędkości i wysokiego momentu obrotowego (poniżej 200 obr./min) silnik o wysokiej indukcyjności i wysokiej rezystancji jest zazwyczaj bardziej odpowiedni. Gdy wymagana jest wysoka prędkość i wysoka wydajność, lepszym wyborem jest silnik o niskiej indukcyjności i niskiej rezystancji.
Silniki o wysokiej indukcyjności i wysokiej rezystancji
Zalety: Wymagany moment obrotowy można osiągnąć przy stosunkowo niskim prądzie, co pozwala na zastosowanie sterownika o niższym prądzie. Przekłada się to na lepsze właściwości termiczne, większą stabilność oraz mniejszy hałas zarówno sterownika, jak i silnika.
Wady: Moment obrotowy gwałtownie spada przy wyższych prędkościach, co sprawia, że silniki te nie nadają się do pracy z dużą prędkością.
Silniki o niskiej indukcyjności i niskiej rezystancji
Zalety: Sterownik może dostarczać wyższe napięcie i prąd przy dużej prędkości. Silniki te oferują wyższe częstotliwości rozruchu i pracy bez obciążenia, wykazują sztywniejszą charakterystykę momentu obrotowego w funkcji prędkości oraz skuteczniej utrzymują moment obrotowy wraz ze wzrostem prędkości.
Wady: Pobór prądu jest znacznie wyższy, napięcie robocze jest stosunkowo wysokie, generowanie ciepła jest znaczne, a hałas jest trudniejszy do opanowania. Silniki te stawiają również wyższe wymagania dotyczące wydajności sterownika.
Uwaga: Wyższa rezystancja i indukcyjność fazowa nie oznaczają automatycznie większego momentu trzymającego. Raczej, przy tych samych warunkach napięcia i prądu, wyższa indukcyjność i rezystancja pozwalają silnikowi generować większy moment obrotowy przy niskich prędkościach.